Total Pageviews

Showing posts with label ပစၥဳပၸန္သာသနာေရး. Show all posts
Showing posts with label ပစၥဳပၸန္သာသနာေရး. Show all posts

Friday, November 2, 2012

ခၽြတ္ေခ်ာ္စျပဳလာေနတ့ဲမဟာစည္က်မ္းစာတအုပ္



၁။

မဟာသတိပ႒ာန္သုတၱန္သင္တန္းအတြက္ က်မ္းစာအုပ္အလႈရွင္တဦးေပးလာတ့ဲ "မဟာစည္-မဟာသတိပ႒ာန
သုတ္နိႆယ"စာအုပ္ကုိ လက္ခံရရွိတာ ၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္ေလာက္ကတည္းကလုိ ့မွတ္မိတယ္။ လက္ေဆာင္ရတ့ဲစာ
အုပ္က ဆ႒မအၾကိမ္ပုံႏွိပ္မူျဖစ္ပါတယ္။ စာေရးသူမွာ ပဥၥမအၾကိမ္ပုံႏွိပ္မူစာအုပ္ရွိႏွင့္ျပီးသား ျဖစ္ပါတယ္။ စာအုပ္ ၂ အုပ္ရွိေတာ့ အသစ္ဖတ္လုိက္ ၊ အေဟာင္းဖတ္လုိက္လုပ္ေနခ့ဲရာက အသစ္စာအုပ္တေနရာမွာေတြ ့ရတ့ဲ စာ တခုေၾကာင့္ အ့ံၾသသင့္သြားရတယ္။ အဲဒါကေတာ့………………………

"ဤသတိပ႒ာန္လမ္းျဖင့္ သႏ ၱတိအမတ္ၾကီးက့ဲသုိ ့ပင္ ေသာကကုိလည္း လြန္ေျမာက္ႏုိင္၏။ ပဋာစာရာေထရီမ
က့ဲသုိ ့ပင္ ပရိေဒဝကုိလည္း လြန္ေျမာက္ႏုိင္ေပ၏။ ဤအရာ၌ တရားနာစဥ္တြင္ မဂ္ဖုိလ္သုိ ့ေရာက္ေသာသူမ်ား
မွာ သတိပ႒ာန္နည္းျဖင့္ပင္ ကိစၥျပီးသြားသည္ဟု ထင္မွတ္ဖြယ္ရွိ၍ ထုိသုိ ့မထင္သင့္ေၾကာင္းကုိ အ႒ကထာ၌ ဤ
သုိ ့ရွင္းလင္းျပထားေလျပီ။"

အထူးသတိျပဳသင့္တ့ဲဝါက်ဟာ " ဤအရာ၌ တရားနာစဥ္တြင္ မဂ္ဖုိလ္သုိ ့ေရာက္ေသာသူမ်ားမွာ သတိပ႒ာန္
နည္းျဖင့္ပင္ ကိစၥျပီးသြားသည္ဟု ထင္မွတ္ဖြယ္ရွိ၍ ထုိသုိ ့မထင္သင့္ေၾကာင္းကုိ အ႒ကထာ၌ ဤသုိ ့
ရွင္းလင္းျပထားေလျပီ။"

တရားနာတ့ဲတထုိင္အတြင္း မဂ္ဖုိလ္ဉာဏ္၊ ဝိပႆနာဉာဏ္ကုိ ဆုိက္ေရာက္သြားၾကတ့ဲ သူေတာ္စင္ေတြဟာ သတိပ႒ာန္တရား ၄ ပါးထဲက တပါးပါးကုိ ရႈပြားေနရင္း ေရာက္သြားၾကတာျဖစ္တယ္။ သတိပ႒ာန္တရားကုိ
ပြားမ်ားအားထုတ္တ့ဲ လုပ္ငန္းစဥ္မပါဘဲ ဒီလုိ တရားထူး၊ တရားျမတ္ကုိ မရႏုိင္ မေရာက္ႏုိင္ပါဘူးဆုိတာ အဲသည္
သတိပ႒ာန္သုတ္အ႒ကထာမွာ ေျပာထားျပီးသားပါ။ မဟာစည္ဆရာေတာ္ၾကီးကုိယ္တုိင္လည္း အ႒ကထာထဲက
"ကာယေဝဒနာစိတၱဓေမၼသု ကိဥၥိ ဓမၼံ အနာမသိတြာ ဘာဝနာနာမ နတၳိ= ကာယ-ေဝဒနာ-စိတၱ-ဓမၼဟူေသာ သတိပ႒ာန္၏အာရုံေလးပါးထဲက တပါးပါးကုိမွ် မသုံးသပ္၊ မရႈမွတ္မူ၍ ဝိပႆနာဉာဏ္-မဂ္ဉာဏ္ကုိျဖစ္ေစႏုိင္
ေသာ ပညာဘာဝနာမည္သည္ျဖစ္ရုံးမရွိေခ်" ဆုိတ့ဲ ေဖာ္ျပခ်က္ကုိ ကုိးကားျပီး ့ဝိပႆနာရႈနည္းက်မ္း၊ သတိပ႒ာန္တရားစတာေတြမွာ အၾကိမ္ၾကိမ္ အဖန္ဖန္ေဟာေတာ္မူတာ ေလ့လာေတြ ့ရွိရပါတယ္။ ဒီလုိျဖစ္ေနပါ
လ်က္ အခုေကာက္ႏုတ္ျပတ့ဲ ဝါက်ဟာ မဟာစည္ဆရာေတာ္ဆုိလုိတ့ဲအာေဘာ္မဟုတ္ႏုိင္ဘူးလုိ ့ သံသယျဖစ္
လာပါတယ္။

၂။

သံသယအေျခခံေတာ့ ပဥၥမအၾကိမ္ပုံႏွိပ္တ့ဲ မဟာစည္သတိပ႒ာန္သုတ္နိႆယစာအုပ္နဲ ့ တုိက္ဆုိင္ဖတ္ၾကည့္
တယ္။ ပဥၥမအၾကိမ္ပုံႏွိပ္မူမွာ ေတြ ့ရတာက……..

"ဤသတိပ႒ာန္လမ္းျဖင့္ သႏ ၱတိအမတ္ၾကီးက့ဲသုိ ့ပင္ ေသာကကုိလည္း လြန္ေျမာက္ႏုိင္၏။ ပဋာစာရာေထရီမ
က့ဲသုိ ့ပင္ ပရိေဒဝကုိလည္း လြန္ေျမာက္ႏုိင္၏။ ဤအရာ၌ တရားနာစဥ္တြင္ မဂ္ဖုိလ္သုိ ့ေရာက္ၾကေသာသူမ်ား
မွာ သတိပ႒ာန္နည္းျဖင့္မရႈရေတာ့ဘဲ နာၾကားရေသာ တရားကုိ သေဘာက်ရုံမွ်ျဖင့္ပင္ ကိစၥျပီးသြားသည္ဟုထင္
မွတ္ဖြယ္ရွိ၍ ထုိသုိ ့မထင္သင့္ေၾကာင္းကုိ အ႒ကထာ၌ ဤသုိ ့ရွင္းလင္းျပထားေလျပီ……." လုိ ့သာ ျဖစ္ေန
တယ္။

ဒီဆန္ ့က်င္ဘက္ဝါက် ၂ ေၾကာင္းကုိ ဇယားကြက္ခ်ၾကည့္ေတာ့ အခုလုိေတြ ့ရပါတယ္။

ပဥၥမအၾကိမ္ပုံႏွိပ္မူ၊ စာမ်က္ႏွာ- ၉
ဆ႒မအၾကိမ္ပုံႏွိပ္မူ၊ စာမ်က္ႏွာ- ၈
ဤအရာ၌ တရားနာစဥ္တြင္ မဂ္ဖုိလ္သုိ ့ေရာက္ၾက
ေသာသူမ်ားမွာ သတိပ႒ာန္နည္းျဖင့္မရႈရေတာ့ဘဲ နာၾကားေသာတရားကုိ သေဘာက်ရုံမွ်ျဖင့္ ကိစၥျပီးသြားသည္ဟု ထင္မွတ္ဖြယ္ရွိ၍ ထုိသုိ ့မထင္သင့္ေၾကာင္း
ဤအရာ၌ တရားနာစဥ္တြင္မဂ္ဖုိလ္သုိ ့ေရာက္ေသာ
သူမ်ားမွာ သတိပ႒ာန္နည္းျဖင့္ပင္ကိစၥျပီးသြားသည္
ဟု ထင္မွတ္ဖြယ္ရွိ၍ ထုိသုိ ့မထင္သင့္ေၾကာင္း

ပဥၥမအၾကိမ္ပုံႏွိပ္မူက "တရားနာရုံ၊ တရားသိရုံနဲ ့ကိစၥျပီးတယ္၊ တရားကုိ အကူးတကအားထုတ္ေနစရာမလုိဘူး"
လုိ ့အမွားေျပာေနသူေတြရဲ ့ အဓမၼဝါဒကုိ အမွန္တရားဓမၼနဲ ့တုိက္ဖ်က္တယ္။ ဓမၼကုိ ျပတယ္။
ဆ႒မအၾကိမ္ပုံႏွိပ္မူကေတာ့ သူတပါးအမွားကုိ ျပင္ဖုိ ့အသာထား၊ သူကုိယ္တုိင္က အဓမၼဝါဒျဖစ္ေနပါတယ္။

၃။

မဟာစည္ဆရာေတာ္ၾကီးရ့ဲစာေပေတြဟာ သာသနာနယ္၊ စာေပနယ္မွာ အင္မတန္ၾသဇာၾကီးေၾကာင္း၊ ပညာရွင္ေတြ တန္ဘုိးထားေလးစားေၾကာင္း အထူးေျပာစရာမလုိပါ။ ၁၉၈ဝ ႏွစ္ေတြေလာက္က ေတြ ့ရတ့ဲ
မဟာစည္စာအုပ္ေတြဟာ အျပင္အဆင္၊ သပ္ရပ္ေကာင္းမြန္ခ့ဲပါတယ္။ သုိ ့ေသာ္ ေနာက္ပုိင္းမွာမဟာစည္
က်မ္းစာေတြထုတ္ေဝမႈမွာ ျပီးစလြယ္ (ပစၥလကၡတ္) လုပ္လာတာေတြ ့ရတာ အင္မတန္ဝမ္းနည္းဖြယ္ေကာင္းပါ
တယ္။ ဒါေၾကာင့္ သက္ဆုိင္ရာ မဟာစည္အသုိင္းအဝိုင္းတုိ ့က မဟာစည္ဆရာေတာ္ၾကီးရ့ဲဂုဏ္သိကၡာမထိခုိက္
ရေအာင္ က်မ္းစာေတြကုိ မ်က္ႏွာလႊဲခဲပစ္လုပ္မထားဘဲ ပညာရွင္အင္အားနဲ ့ျပန္လည္စီစစ္သင့္ျပီလုိ ့ တုိက္တြန္း
ခ်င္ပါတယ္။

မဟာသတိပ႒ာန္သုတ္နိႆယမွာ အခုေျပာခ့ဲအမွားအျပင္ အျခားျပင္ဆင္စရာေတြလည္း အမ်ားအျပား
ရွိေနပါတယ္။ အရင့္အရင္ႏွစ္ေတြက ထုတ္ေဝခ့ဲတ့ဲ ပုံႏွိပ္မူေတြနဲ ့တုိက္ဆုိင္ၾကည့္ရင္ သိသာႏုိင္တာမုိ ့လုိ ့
 အက်ယ္တဝင့္ မေျပာေတာ့ပါ။ မဟာစည္ဆရာေတာ္ၾကီး အမွန္ေရးခ့ဲတာကုိ ငါတုိ ့လက္ထက္ေရာက္မွ အမွားျဖစ္ရင္ ငါတုိ ့ည့ံလုိ ့ပဲ၊ ငါတုိ ့မည့ံေအာင္ ဆရာေတာ္ၾကီးရ့ဲစာအုပ္ေတြကုိ စီးပြားျဖစ္ထုတ္တာမဟုတ္ဘဲ သာသနာျပဳတ့ဲအေနထုတ္ေဝတာမ်ဳိးျဖစ္ေအာင္ ငါတုိ ့ၾကဳိးစားရမယ္ဆုိတ့ဲ စိတ္ဓာတ္ရွိဖုိ ့လုိအပ္ပါတယ္။

အမရဒီပ
ႏုိဝင္ဘာ ၂၊ ၂ဝ၁၂

Wednesday, October 17, 2012

တုံ ၃ တုံနဲ ့ ငါ့ေလွငါထုိးေမာင္ဒယ္အုိးခရီးသြားျခင္း ေနာက္ဆက္တြဲ

တုံ ၃ တုံနဲ ့ငါ့ေလွငါထုိးေမာင္ဒယ္အုိးခရီးသြားျခင္းေဆာင္းပါးကုိ ေရးျပီးေနာက္ ဆက္လက္တင္
ျပစရာေတြရွိလာလုိ ့ ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း ၁ ပုဒ္တင္ျပရျပန္ပါတယ္။ တုံ ၃ တုံနဲ ့ညီညြတ္ရင္
ဝါမဆုိဝါမကပ္ဘဲ ဘုန္းၾကီး (ရဟန္း) ခရီးသြားႏုိင္ခြင့္ရွိတယ္ဆုိတ့ဲ ဝိနည္းဖ်က္အယူအဆရွိတ့ဲ
ေမာင္ဒယ္အုိးတေယာက္ ၂ဝ၁၂ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တုိဘာ ၁၆ ရက္ ၊ ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၃၇၄၊ သီတင္းကၽြတ္လဆန္း ၁ ရက္ ၊ အဂၤါေန ့က ရန္ကုန္ကုိ ျပန္လည္ေရာက္ရွိေၾကာင္းသတင္းရုပ္သံ
ကုိ ထပ္ဆင့္တင္ျပလုိက္ပါတယ္။

Saturday, October 13, 2012

တုံ ၃ တုံနဲ ့ငါ့ေလွငါထုိးေမာင္ဒယ္အုိးခရီးသြားျခင္း



၁။
အင္တာဗ်ဴးစကားေျပာခန္းတခုမွာ ေတြ ့မိတ့ဲစကားကုိ ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပပါရေစ….။

"သံဃာေတာ္တစ္ပါးအေနဲ ့ဝါတြင္းကာလမွာ ခရီးရက္ရွည္သြားတာနဲ ့ပတ္သက္ျပီး ေလွ်ာက္ထားၾကည့္ေတာ့
လည္း တုံ(၃) တုံနဲ ့ညီရင္ ဘုန္းၾကီးတပါးခရီးသြားႏုိင္ေၾကာင္း ၊ တုံ (၃) တုံဟူသည္ ဖူးေမွ်ာ္ပူေဇာ္ရန္ ၊ တရားေတာ္မ်ားကုိနာယူရန္ ၊ လႈဖြယ္ဝတၳဳအစုစုကုိ လႈဒါန္းရန္ဆုိတ့ဲ အခ်က္သုံးခ်က္ပင္ျဖစ္ေၾကာင္း
ဒယ္အုိးဆရာေတာ္ဥဴးသုမဂၤလမွ မိန္ ့ဆုိခ့ဲပါသည္"

အျပည့္အစုံၾကည့္လုိသူမ်ား http://luthuorthan.blogspot.com/2012/08/blog-post_6600.html မွာ ၾကည့္
ႏုိ္င္ပါတယ္။ ေျပာသူကေတာ့ အထက္ေကာက္ႏုတ္ခ်က္မွာပါတ့ဲအတုိင္း ဘယ္သူျဖစ္တယ္ဆုိတာ ထပ္ေျပာစရာ လုိမယ္မထင္ပါ။

တုံ ၃ တုံဆုိတာက ပုရိမဝါျဖစ္ေစ၊  ပစၦိမဝါျဖစ္ေစကပ္ျပီးေသာ ရဟန္းေတာ္တပါးဟာ အထူးအေျခအေနမ်ား
 ေပၚေပါက္လာရင္ ဝါပန္ျပီး ၇ -ရက္ ခရီးသြားခြင့္ရပါတယ္။ အထူးအေျခအေနဆုိတာကေတာ့ (က) ဒါတုံ= အလႈအတန္းကိစၥ (ခ)ေသာတုံ= တရားနာယူလုိျခင္းကိစၥ (ဂ) ပႆိတုံ= မ်က္ႏွာေတာ္ကုိ ဖူးျမင္လုိျခင္းကိစၥ
တုိ ့ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကိစၥ ၃ ထဲက တမ်ဳိး မ်ဳိးေပၚလာရင္ ပုရိမဝါျဖစ္ေစ၊ ပစၦိမဝါျဖစ္ေစ ဝါဆုိထားတ့ဲ ရဟန္းေတာ္ဟာ (၇-ရက္အတြင္း ဝါဆုိတ့ဲေနရာကုိ ျပန္လာမယ္) ဆုိတ့ဲ စကားမ်ဳိးကုိ ႏုတ္ျဖင့္ရြတ္ဆုိျပီးျဖစ္ေစ၊စိတ္ျဖင့္ႏွလုံး
သြင္းျပီးျဖစ္ေစ ဝါပန္ရပါတယ္။ ဝါပန္ျပီး ၇- ရက္ခရီးထြက္ခြင့္ျပဳရပါတယ္။ ၇-ရက္ဆုိလုိ ့ေက်ာင္းျပင္ပမွာ 
၇-ရက္ေနရမယ္ဆုိလုိတာမဟုတ္ပါ။ အျပင္မွာ ၆ ရက္သာ အတိအက်ေနခြင့္ရတယ္။ ၇ -ရက္ေျမာက္အရုဏ္
ကုိေတာ့ ေနရင္းေက်ာင္းမွာသာ တက္ေစရတယ္။

 ဒီေနရာမွာ ဝါပန္တယ္၊ ဝါပန္တယ္ဆုိတာကုိ ထပ္တလဲလဲေျပာေနရတာ အေၾကာင္းရွိပါတယ္။
အေၾကာင္းကေတာ့ တုံ (၃) တုံနဲ ့ညီရင္ ဝါတြင္း ၃ လလုံး ဘုန္းၾကီးတပါးခရီးသြားႏုိင္တယ္လုိ ့ ေမာင္ဒယ္အုိး
 အမွားေတြေျပာေနလုိ ့ပါပဲ။ အမွန္ကေတာ့ တုံ (၃) တုံနဲ ့ညီရင္ ဝါဆုိတ့ဲေနရာက ျပင္ပကုိ အတိအက် ၆ ရက္သြား၊ ၇-ရက္ေျမာက္အရုဏ္တက္အမွီ ေနရင္းေက်ာင္းကုိ ျပန္ေရာက္ရမယ္လုိ ့ဝိနည္းက်မ္းေတြမွာ ဆုိထားတာပါပဲ။

၂။

တုံ (၃) တုံနဲ ့ညီရင္ ဝါတြင္း ၃ လလုံး ဝါပန္တာမလုပ္ဘဲ ဘုန္းၾကီးတပါးခရီးသြားႏုိင္တယ္ဆုိတ့ဲ ေမာင္ဒယ္အုိးရ့ဲ ဝိနည္းအသိမွားကုိ သိျပီးေနာက္ သူ ့ခရီးစဥ္ေတြကို အင္တာဗ်ဴးေဆာင္းပါထဲပါတ့ဲအတုိင္း သတိျပဳမိပါတယ္။

၉-၈-၂ဝ၁၂ ရန္ကုန္မွ စကၤာပူႏုိင္ငံ (နံပတ္စဥ္ကုိ ရက္-လ-ႏွစ္ဟု ဖတ္ရန္။)
ျမန္မာရက္စြဲနဲ ့ေျပာရင္ ၁၃၇၄-ခုႏွစ္၊ ဒုတိယဝါဆုိလဆုတ္ ၇-ရက္ ၊ ၾကာသပေတးေန ့မွာ ေမာင္ဒယ္အုိး
ခရီးစတယ္။ ဝါဆုိဝါကပ္လုပ္မယ္ဆုိရင္ ဒုတိယဝါဆုိလဆုတ္ ၁ ရက္ေန ့မွာ ပုရိမဝါကပ္ရပါမယ္။
ပုရိမဝါကပ္သလား၊မကပ္ဘူးလားဆုိတာ ကာယကံရွင္ ေမာင္ဒယ္အုိးသာ သိေပလိမ့္မယ္။

၁ဝ-၈-၂ဝ၁၂ မွာ စကၤာပူမွ ဂ်ပန္သြားတယ္။ (နံပတ္ေတြက ရက္-လ-ႏွစ္အစဥ္အတုိင္းညႊန္းပါတယ္။)
၂ဝ-၈-၂ဝ၁၂ အထိ ဂ်ပန္မွာ ေနတယ္။ အကယ္၍ ပုရိမဝါဆုိခ့ဲရင္ ၊ ဝါပန္ခ့ဲရင္ ဂ်ပန္မွာ ၅ ရက္ေနျပီးရင္
 ျမန္မာျပည္က သူ ့ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းျပန္သြားမွာပါပဲ။ ဂ်ပန္မွာ ၁ဝ ရက္ေနတယ္ဆုိမွေတာ့ ပုရိမဝါ
မဆုိခ့ဲတာလည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ပုရိမဝါဆုိခ့ဲတယ္ဆုိရင္လည္း ဒီရက္ပုိင္းအတြင္း ဝါက်ဳိးသြားပါျပီ။ ဒီေတာ့ ေမာင္ဒယ္အုိးအတြက္ ပစၦိမဝါဆုိဖုိ ့ အခြင့္အေရးတခုက်န္ေသးတာေၾကာင့္ ရန္ကုန္မွာ ပုရိမဝါမဆုိခ့ဲဘူးလုိ ့ ပဲ ဆုိၾကပါစုိ ့။

ရဟန္းတပါးအေနနဲ ့ပုရိမဝါမဆုိရင္ ပစၦိမဝါဆုိရပါမယ္။ ဝါေခါင္လဆုတ္ ၁ ရက္ေန ့ဟာ ပစၦိမဝါဆုိရမယ္ ့
ေန ့ျဖစ္ပါတယ္။ 

၃။

ၾသဂုတ္လ ၂ဝ ၊ ၂ဝ၁၂ (ျမန္မာရက္ ၁၃၇၄၊ ဝါေခါင္လဆန္း ၃ ရက္၊ တနလၤာ) မွာ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံကေန အေမရိကန္ ႏုိင္ငံဆီ ခရီးဆက္တယ္။ ၾသဂုတ္လကုန္သြားျပီ။ စက္တင္ဘာ ၂ ၊ ၂ဝ၁၂ (ျမန္မာရက္ ၁၃၇၄၊ ဝါေခါင္လဆုတ္ ၁ ၊ တနဂၤေႏြ) ဟာ ေမာင္ဒယ္အုိး ပစၦိမဝါဆုိရမယ့္ ေန ့ပါပဲ။ ပစၦိမဝါဆုိသလား၊ မဆုိဘူးလားဆုိတာေတာ့ ကာယကံရွင္ ေမာင္ဒယ္အုိးသာ သိပါလိမ့္မယ္။ ပစၦိမဝါဆုိခ့ဲရင္ … ပစၦိမဝါဆုိတ့ဲ ရဟန္းေတြဟာ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ ေန ့မွာ ဝါကၽြတ္ပါတယ္။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုက ေနရာတခုမွာ ပစၦိမဝါကပ္တ့ဲ ေမာင္ဒယ္အုိးဟာ အေမရိကန္ႏုိင္ငံအတြင္းမွာပဲ  တရားပြဲရွိတယ္ဆုိရင္ သူ ဝါဆုိတ့ဲေနရာကေန
 ၆- ရက္ခရီးထြက္၊ ၇-ရက္ေျမာက္ေန ့ျပန္လာလုပ္ရပါမယ္။ ဝါဆုိေက်ာင္းနဲ ့အျပင္ သြားခ်ည္၊ ျပန္လွည့္ လုပ္ရပါေတာ့မယ္။ သည္လုိနဲ ့စက္တင္ဘာလ ကုန္သြားတယ္ဆုိပါေတာ့……။

၁ဝ-၁ဝ-၂ဝ၁၂ (ေအာက္တုိဘာ ၁ဝ၊ ၂ဝ၁၂) (ျမန္မာရက္ ၁၃၇၄၊ ေတာ္သလင္းလဆုတ္ ၁ဝ၊ ဗုဒၶဟူး) ရက္စြဲတပ္ထားတ့ဲ Facebook ဓာတ္ပုံအရ ေမာင္ဒယ္အုိးဟာ ေတာင္ကုိးရီးယားႏုိင္ငံကုိ ေရာက္ေနေၾကာင္း သိရျပန္ပါတယ္။ ေတာင္ကုိးရီးယားႏုိင္ငံကေနတဆင္ ့ ကေမၻာဒီးယားႏုိင္ငံဆီ ခရီးဆက္ဦးမယ္လုိ ့သိရပါတယ္။
ဤပုံ၊ ဤေျခလွမ္းေတြကုိ ၾကည့္ေသာအားျဖင့္ ေမာင္ဒယ္အုိးဟာ ပုရိမဝါ၊ ပစၦိမဝါ ႏွစ္ခုလုံး ဝါဆုိဝါကပ္ျခင္းမျပဳဘဲ ခရီးလွည့္လည္သြားလာေနတယ္ဆုိတာ ေပၚလြင္သြားပါတယ္။

http://www.thumingala-deou.com/index.php/home/biography  မွာေဖာ္ျပပါရွိတ့ဲအခ်က္အလက္မ်ားအရ
၁၉၆၇ မွာေမြး၊ မႏ ၱေလးတကၠသုိလ္မွဓာတုေဗဒဘြဲ ့ရ၊ ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၃၅၆၊ ကဆုန္လျပည့္ေန ့မွာရဟန္းဝတ္၊ ရဟန္းသက္တမ္း ၁၉ ႏွစ္ရွိေနျပီးျဖစ္တ့ဲေမာင္ဒယ္အုိးဟာ ဝါဆုိဝါကပ္၊ဝါပန္ဆုိင္ရာ ရဟန္းဝိနည္းစည္းကမ္းေတြ
ကုိ မသိပါဘူး၊မသိလုိ ့ဒီလုိလုပ္မိပါတယ္ေျပာရင္ေတာင္ သံသယရွိစရာေကာင္းပါတယ္။ ဒီလုိလက္ေတြ ့ဆန္တ့ဲ
ဝါဆုိဝါကပ္၊ ဝါပန္ကိစၥေတြကုိ မသိဘဲ အရွင္ဘုရားဘာလုိ ့ေက်ာင္းထုိင္ေက်ာင္းပုိင္လုပ္ေနတာလဲ
 ေမးစရာရွိေတာ့့မွာေပါ့။ လူတကာကုိ တရားေဟာ၊ တရားျပျပီးဆရာတဆူလုပ္ေနသူက ဒါေတြဒါေတြ
မသိဘဲဆရာလုပ္ေနတာဆုိေတာ့ (တတ္ေယာင္ကားဆရာ) ျဖစ္ေနတာေပါ့။

ဒီေနရာမွာ ေမာင္ဒယ္အုိးသိရမွာက ဝါဆုိဝါကပ္စည္းကမ္းလုိက္နာတ့ဲရဟန္းေတာ္မ်ားကုိသာ တုံ (၃) တုံဆုိတ့ဲ အခြင့္အေရးကုိ ျမတ္စြာဘုရားေပးထားခ့ဲတာပါ။ တုံ (၃) တုံဆုိတာလဲ ဝါတြင္း ၃ လလုံးေပးတာမဟုတ္..၊ ၆ ရက္ ခရီးသြား၊ ၇-ရက္ေျမာက္ေန ့ျပန္လာဆုိတ့ဲ စည္းကမ္းသတ္မွတ္ခ်က္နဲ ့ေပးတာပါ။
ဝါဆုိဝါကပ္မလုပ္တ့ဲ ေမာင္ဒယ္အုိးလုိ ရဟန္းမ်ဳိးကုိ ဒီအခြင့္အေရးေပးခ့ဲတာမဟုတ္ဘူးဆုိတာပါပဲ။

ကုိယ့္သေဘာနဲ ့ကုိယ့္ဆုံးျဖတ္ခ်က္အတုိင္း သြားခ်င္လုိ ့သြားတ့ဲ ခရီးကုိ ဒီလုိသြားတာ ဝိနည္းေတာ္နဲ ့
ညီညြတ္ပါတယ္လုိ ့ မဟုတ္ကုိ အဟုတ္၊အမွားကုိ အမွန္ျဖစ္ေအာင္ၾကံဖန္လီဆယ္ေျပာရဲတ့ဲ ေမာင္ဒယ္အုိး
ကုိလည္း အေတာ္အ့ံၾသမိပါတယ္။  "   ငါ့ျမင္းငါစုိင္း စစ္ကုိင္းေရာက္ေရာက္၊ ငါ့ေလွငါထုိး ဗဂုိးေရာက္ေရာက္ "   ဆုိတာေတြလုိ  "   ငါ့ေလွငါထုိး ေမာင္ဒယ္အုိး "   ပါတကား……။

အမရဒီပ
ေအာက္တုိဘာ ၁၃၊ ၂ဝ၁၂

Friday, March 23, 2012

ေရႊယပ္ေတာင္ကုိင္ကာေဟာခ်င္ေပမယ့္


ဓမၼာစရိယေအာင္မွနယ္လွည့္ဓမၼကထိကလုပ္ခြင့္ျပဳမယ္-သတင္းထြက္လာေတာ့ ၾကားဖူးသိဖူးသေလာက္ဓမၼက
ထိကဆရာေတာ္ေတြကုိ ဓမၼာစရိယေအာင္သလား၊ မေအာင္ဘူးလားေပတံနဲ ့တုိင္းေနမိေတာ့တယ္။
သည္လုိတုိင္းတာမိလုိ ့ ထိခုိက္မႈရွိေလမလား၊အျပစ္မ်ားရွိေနမလားလုိ ့ေတြးမိတယ္။ ဘယ္သူကုိမွ မထိခုိက္ေစ
ခ်င္တာ ဆႏၵအမွန္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဓမၼာစရိယေအာင္မွ နယ္လွည့္ဓမၼကထိကလုပ္ရမယ္--ေဘာင္ကန္ ့
သတ္လုိက္တ့ဲအတြက္ ေရႊပလႅင္တက္ခြင့္မရေတာ့တ့ဲဆရာေတာ္မ်ားထဲမွာ ခင္မင္ေလးစားရတ့ဲ ညီေနာင္ရဟန္း
မ်ားပါေနေတာ့ သူတုိ ့အတြက္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိပါတယ္။

ဓမၼာစရိယတန္းမေအာင္ဘဲ ေက်ာ္ၾကားတ့ဲဓမၼကထိကဆရာေတာ္ျဖစ္ေနသူေတြကေတာ့---
"ပုိင္းေလာ့ဆရာေတာ္ အရွင္ေဇယ်ပ႑ိတ"
"ဒယ္အုိးဆရာေတာ္ ဥဳးသုမဂၤလ"
"ေမတၱာရွင္အရွင္ဇဝန (ေရႊျပည္သာ) "
"တြံေတး အရွင္ဣႏၵက"
"ေျမာက္ဦးဆရာေတာ္ အရွင္ဝါယာမိႏၵ"
"ေအာင္ဆန္းဆရာေတာ္"
"ေရႊညဝါဦးပညာသီဟ"
"ဆူနာမီဦးဥတၱမသာရ"
"သန္  ့-တည္-ပြား ဦးျမင့္လြင္"
"ဒလဦးသန္းေရႊ"
"ဦးကိတၱိသာရ (ေခၚ) ရုပ္ရွင္မင္းသားၾကီးေက်ာ္ဟိန္း"
စသည္တုိ ့ျဖစ္ၾကတယ္။ သိသေလာက္ၾကားဖူးသေလာက္ကုိသာ အမည္စာရင္းခ်ၾကည့္တာပါ။ အားလုံး
မဟုတ္ပါဘူး။

တခ်ဳိ ့ေဆာင္းပါးရွင္၊ ေရဒီယုိမွာပင္တုိင္အသံလႊင့္ခြင့္ရသူတုိ ့က သံဃာ့မဟာနာယကရ့ဲ ဓမၼာစရိယနဲ ့ဓမၼကထိက
ေဘာင္ကန္ ့သတ္ခ်က္ဟာ ဒယ္အုိးဆရာေတာ္ကုိ တုိက္ခုိက္တာပဲ၊ ေမတၱာရွင္ဆရာေတာ္ကုိ တုိက္ခုိက္တာပဲလုိ ့
ေျပာၾက၊ ေရးၾကတာ ေတြ ့ရပါတယ္။ ဆုိခ့ဲျပီး ဆရာေတာ္ ၂ ပါးသာ ဒီစည္းကမ္းခ်က္ေၾကာင့္ ထိခုိက္နစ္နာရတာ 
မဟုတ္ပါဘူး။  တျခားနစ္နာထိခုိက္ရတ့ဲ ဓမၼကထိကဆရာေတာ္မ်ားလည္းရွိေနေသးတယ္ဆုိတာျဖည့္စြက္ေျပာ
ျပခ်င္တယ္။ ဒီဆရာေတာ္ေတြနယ္လွည့္ဓမၼခရီးမထြက္ျဖစ္ရင္ဓမၼပူဇာေငြနဲ ့ရပ္တည္လႈပ္ရွားေနတ့ဲ ပရဟိတ
လုပ္ငန္းေတြလည္း္ ထိခုိက္ယုိယြင္းလာမယ့္အက်ဳိးဆက္ေတြရွိေနပါတယ္။ သည္လုပ္ငန္းေတြ အရွိန္အဟုန္
မပ်က္လည္ပတ္ႏုိင္ေအာင္ နည္းလမ္းရွာၾကံရေတာ့မွာျဖစ္ပါတယ္။

ႏုိင္ငံေတာ္သံဃာ့မဟာနာယကရ့ဲ ဓမၼကထိကေတြအတြက္ ဓမၼာစရိယပညတ္ခ်က္ေၾကာင့္ ဓမၼကထိက
ေလာကမွာအခ်ဳိးအေကြ ့တခုေတာ့ ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။ဓမၼကထိကခါးဆက္ျပတ္မလား။ ဓမၼာစရိယေအာင္ တရားေဟာဆရာေတြဟာ ဓမၼာစရိယမေအာင္သူတရားေဟာဆရာေတြရ့ဲ အရည္အေသြး၊ လုပ္ရည္ကုိင္ရည္
စံခ်ိန္ကုိ ေက်ာ္ႏုိင္မလား၊ မေက်ာ္ႏုိင္ဘူးလား ဆုိတာကုိ ေစာင့္ၾကည့္ရေတာ့မွာပဲေလ--။

အမရဒီပ
၃-၂၃-၂ဝ၁၂



Wednesday, March 21, 2012

အျပာေရာင္ဝတ္ဘုန္းၾကီး၊ ဓမၼာစရိယတန္းေအာင္ ဓမၼကထိက


နိဒါန္း

ဒီေန ့ အင္တာနက္သတင္းမွာ ဘာသာ၊ သာသနာဆုိင္ရာ သတင္း ၂ ပုဒ္ေတြ ့မိတယ္။ တပုဒ္က မုိးျပာဦးဉာဏသတင္း၊ ေနာက္တခုက ဓမၼာစရိယတန္းေအာင္မွ နယ္လွည့္ဓမၼကထိကဘဝနဲ ့ အနယ္နယ္မွာ တရားေဟာေျပာခြင့္ရမယ္ဆုိတ့ဲသတင္းေတြပါပဲ--။

အျပာေရာင္ဝတ္စုံနဲ ့ျမန္မာဘုန္းၾကီးတမ်ဳိး

၁၉၈၃ ခုႏွစ္က သာသနာညႈိးႏြမ္းေစမႈနဲ ့ ေထာင္ဒဏ္အျပစ္ေပးခံရဖူးသူ ဦးဉာဏဟာ ေထာင္ကလြတ္ေျမာက္တ့ဲအခါ 
ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာအျဖစ္ကုိ စြန္ ့လႊတ္၊ အျပာေရာင္ဝတ္၊ ပစၥဳပၸန္ကမၼဝါဒဗုဒၶဘာသာ (ေခၚ )ဝိေသသဗုဒၶဘာသာကုိထူေထာင္ျပီး တပည့္သာဝကမ်ားစြာျခံရံမႈရရွိလာခ်ိန္ ၂ဝ၁ဝ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၂ ရက္ေန ့က မႏ ၱေလးတုိင္း၊ ပုသိမ္ၾကီးျမဳိ ့နယ္၊ က်ီကုန္းရြာ၊ အႏုပါဒါယဥ္ေက်းမႈမုိးျပာျခံမွာ ေထရဝါဒဗုဒၶသာသနာေတာ္ကုိ အေျခခံကေန စျပီး ေစာ္ကားပုတ္ခတ္တ့ဲ စာအုပ္စာတမ္း
မ်ားထုတ္ေဝျခင္း၊ ေဟာေျပာျပသျခင္း၊ သင္တန္းေပးျခင္း၊ အင္တာနက္သုိ ့တင္ျပီး ကမၻာျဖန္ ့ျခင္း စတ့ဲ စတ့ဲ လုပ္ငန္းေတြ
လုပ္ေဆာင္သီတင္းသုံးေနခုိက္မွာ ဖမ္းဆီးခံရတယ္။ ဘာသာေရးပုဒ္မေတြနဲ ့ တရားစြဲခံရျပီး ေထာင္ဒဏ္ႏွစ္ ၂ဝ ခ်မွတ္ခံထားရတယ္၊ အခု သူဟာ ကခ်င္ျပည္နယ္၊ ျမစ္ၾကီးနားေထာင္မွာ အက်ဥ္းသားအျဖစ္ေရာက္ေနတယ္၊

အာရွလူ ့အခြင့္အေရးေကာ္မရွင္က ဦးဉာဏကုိအခုလုိလုပ္တာဟာ ဘာသာေရးလြတ္လပ္ခြင့္မရွိမႈန့ဲ လြတ္လပ္စြာ အသင္းဖြဲ ့စည္းခြင့္မရွိျဖစ္ေနတယ္လုိ ့ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆုိေၾကာင္း သတင္းက ဆုိပါတယ္။

ျမန္မာျပည္ကထင္ရွားတ့ဲ ေရွ ့ေနၾကီးတဦးျဖစ္တ့ဲ ဥပေဒအက်ဳိးေဆာင္ ဦးေအာင္သိန္းကလည္း ဦးဉာဏဟာ ၁၉၈၃ ခုႏွစ္အဖမ္းရတာ၊ ၂ဝ၁ဝ အဖမ္းခံရတာ အမႈတခုတည္းေၾကာင့္ျဖစ္တယ္။ အမႈတခုကုိ ၂ ခါအျပစ္ေပးခံတာျဖစ္လုိ ့
 တရားမွ်တမႈမရွိဘူးလုိ ့ ဒီဗြီဘီသတင္းဌာနကုိ ေျပာပါတယ္။

"က်ေနာ္တုိ ့က သူ ့ကုိ ယုံၾကည္ခ်က္အက်ဥ္းသားလုိ ျဖစ္ေနတာ အမွန္ပဲ။ ဗုဒၶဘာသာက သူ ့ဘာသာ
လမ္းခြဲထြက္ျပီးေတာ့ အျပာဝတ္ျပီး ရပ္တည္ေနတ့ဲသေဘာေပါ့။ က်ေနာ္သူ ့အစီအစဥ္ကုိ မေျပာလုိဘူး။ က်ေနာ္ေျပာတာက ဥပေဒဆုိင္ရာကိစၥကုိေျပာတာပါ။ ဥပေဒက ခ်ျပီးသားအမႈကုိ ထပ္ျပီးခ်တယ္ဗ်ာ"

ႏုိင္ငံေတာ္သီးျခားဝိနည္းဓုိရ္အဖြဲ ့အမွတ္ (၁၇/ ၂ဝ၁၁) ရ့ဲ ရွင္းလင္းေျပာဆုိခ်က္အရ ဦးဉာဏဟာ ေထရဝါဒ၊ မဟာယာနဗုဒၶဘာသာမဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သူ ့ဂုိဏ္းကုိ "ဝိေသသဗုဒၶဘာသာ" နာမည္ေပးတယ္။

ျပီးေတာ့ ၁၃၄၁ ခုႏွစ္၊ ၁၉၈ဝျပည့္ႏွစ္ေနာက္ပုိင္းမွာ ဗုဒၶဘာသာဂုိဏ္းအသစ္ထူေထာင္ခြင့္ကုိ အစုိးရက တားျမစ္ခ့ဲျပီးျဖစ္တယ္။ ဦးဉာဏက အဲဒီတားျမစ္ခ်က္ကုိ မလုိက္နာဘဲ ပစၥပၸန္ကမၼဝါဒဗုဒၶဘာသာဆုိျပီး ဂုိဏ္းသစ္ ေထာင္တယ္။ အခု ဦးဉာဏက အဲဒီဥပေဒနဲ ့မလြတ္ကင္းတာေၾကာင့္ ေထာင္က်ေနရတယ္။

လြတ္လပ္စြာကုိးကြယ္ခြင့္ဆုိတာနဲ ့ပတ္သက္လုိ ့ သီးျခားဝိနည္းဓုိရ္အဖြဲ ့ရ့ဲ ျပဆုိခ်က္ကုိ တုိက္ရုိက္ပဲ တင္ျပလုိပါတယ္။ တခုခုလြဲေခ်ာ္သြားရင္ စာဖတ္သူအတြက္ မေကာင္းျဖစ္မွာစုိးရိမ္လုိ ့ပါပဲ။
            "တုိင္းျပည္တျပည္ရ့ဲ အေျခခံဥပေဒထဲမွာ လြတ္လပ္စြာ ကုိးကြယ္ယုံၾကည္ခြင့္ကုိ အတိအလင္း
ေပးထားတာပဲ-ဟု အေၾကာင္းျပကာကြယ္လုိၾကေသး၏။ မွန္ပါ၏။ "မည္သည့္ဘာသာမ်ားကုိ(မဆုိ) လြတ္လပ္စြာ ယုံၾကည္ခြင့္ရွိသည္"
ဗုဒၶဘာသာ ခရစၥယန္ မြစၥလင္ ဟိႏၵဴဘာသာစသည္ မည္သည့္ဘာသာကုိမဆုိ လြတ္လပ္စြာ ကုိးကြယ္ႏုိင္ေၾကာင္း၊ နတ္ကုိးကြယ္ေသာဘာသာစသည္မ်ာမ်ားကုိသာ လြတ္လပ္စြာ ယုံၾကည္ကုိးကြယ္ခြင့္ရွိသည္ဟု ဆုိလုိသည္။ ကုိးကြယ္မႈကုိ မကန္ ့သတ္၊ မခ်ဳပ္ခ်ယ္ရန္ လြတ္လပ္စြာ ယုံၾကည္ကုိးကြယ္ခြင့္ရွိသည္ဟု ျပဌာန္းထားသည္မွာ မွန္ပါ၏။

သုိ ့ေသာ္ ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ားထဲမွ (မူလရွိျပီးဂုိဏ္းၾကီးကုိးဂုိဏ္းမွတပါး) အျခားေသာ ဗုဒၶဘာသာဂုိဏ္းကြဲမ်ားကုိ လြတ္လပ္စြာ ထူေထာင္ခြင့္ရွိသည္၊ ကုိးကြယ္ခြင့္ရွိသည္ဟု ဆုိလုိသည္မဟုတ္ေပ။

အေရးၾကီးသည္မွာ မည္သည့္ဘာသာမွ် မဝင္ဘဲ အလြတ္ေနလုိလွ်င္ ေနႏုိင္သည္။ ေနၾကသည္။ မေနဘဲ ဘာသာတခု ဂုိဏ္းတခုသုိ ့သက္ဝင္ခ့ဲလွ်င္ကား ထုိဘာသာ ထုိဂုိဏ္း၏ ဘာသာေရးစည္း ဂုိဏ္းစည္းကုိမူ ေလးစားလုိက္နာရမည္ျဖစ္ပါ၏။"  (မုိးျပာဝိနိစၦယ၊ စာမ်က္ႏွာ ၁၂)

ဒီျပဆုိခ်က္အရ မုိးျပာဦးဉာဏဟာဗုဒၶဘာသာထဲမွ ႏုတ္ထြက္ႏုိင္တယ္၊ ျပႆနာမရွိဘူး။ ျပႆနာက ေညာင္ပင္ၾကီးေအာက္
 ေညာင္ပင္ေလးစုိက္တာပါပဲ။ ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာစာေပေတြကုိ အသုံးျပဳျပီ ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာ ကုိ ဆန္ ့က်င္တာ။ လုိရင္လုိသလုိ အသုံးခ်ျပီး မလုိရင္မလုိသလုိ အပုပ္ခ်တာကုိ ဦးဉာဏလုပ္တာပါပဲ။ ဗုဒၶဘာသာကထြက္တယ္ဆုိျပီး
ဗုဒၶဘာသာနဲ ့ လြတ္လြတ္ကင္းကင္းေဟာေျပာတာမ်ဳိးလုပ္သင့္ပါရ့ဲနဲ ့မလုပ္ဘဲ မလြတ္မကင္းလုပ္လာတာေၾကာင့္
 အခုျပႆနာေပၚတာပါပဲ။

ဦးဉာဏတေယာက္ ေထာင္ကလြတ္ေျမာက္လာတယ္ပဲထား--။ သူ ့ျပႆနာဟာ "ရုိဟင္ဂ်ာ"ကိစၥလုိ ေျဖရွင္းရခက္လာမယ္။
 ျမန္မာျပည္တုိင္းရင္းသားအျဖစ္ ရုိဟင္ဂ်ာေတြ သတ္မွတ္ျခင္းမခံရသလုိ ဦးဉာဏရ့ဲ ပစၥပၸန္ ကမၼဝါဒဂုိဏ္းကုိ သက္ဆုိင္ရာဘာသာေရးအဖြဲ ့အစည္းက တရားဝင္ဂုိဏ္းဂဏတခုအျဖစ္ လက္ခံမယ္မထင္ဘူး။ 

ရုိဟင္ဂ်ာဟာ ျမန္မာျပည္ရ့ဲနယ္ေျမတစိတ္တေဒသကုိလႊမ္းမုိးပုိင္ဆုိင္ဖုိ ့ၾကဳိးစားသလုိ ပစၥဳပၸန္ကမၼဝါဒဗုဒၶဘာသာ
ဆုိတာလည္း ေထရဝါဒ၊မဟာယာနဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြအၾကားေနရာတေနရာယူႏုိင္ေအာင္ ၾကဳိးစားမွာပါပဲ။
ရုိဟင္ဂ်ာဆုိတာ တုိင္းရင္းသားတခုအျဖစ္လက္ခံတာ၊ လက္မခံတာရွိပေစဦး--လူ ့အခြင့္အေရးဆုိတ့ဲ ရႈေထာင့္က ၾကည့္သူရွိသလုိ ဦးဉာဏရ့ဲ ပစၥဳပၸန္ကမၼဝါဒဗုဒၶဘာသာဆုိတာကုိ လက္ခံတာ၊ လက္မခံတာထား-- လူ ့အခြင့္အေရး၊ ဘာသာေရးလြတ္လပ္ခြင့္၊
 လြတ္လပ္စြာယုံၾကည္ခြင့္ဆုိတ့ဲ ရႈေထာင့္ကၾကည့္ျပီး ေျပာၾကဆုိၾကဦးမွာမုိ ့ မုိးျပာေရာင္ဝတ္ရုံရွင္ ဦးဉာဏကိစၥဟာ
"ေျပာမဆုံးေပါင္ေတာသုံးေတာင္"ျဖစ္ေနဦးမယ္ဆုိတာ ခန္ ့မွန္းမိပါတယ္။

နယ္လွည့္၊ ကမၻာလွည့္တရားေဟာဆရာမ်ား

ဘာသာ၊ သာသနာ၊ အယူအဆတခုခုကုိ ေဟာေျပာပုိ ့ခ်သူတုိင္း ကုိယ့္အလုပ္ကုိယ္ပုိင္ပုိင္ႏုိင္ႏုိင္ရွိသင့္တာ အထူးေျပာစရာမလုိပါဘူး။ တရားေဟာတယ္ဆုိတာ ပရိသတ္ကုိ စကားေျပာရဲတာ၊ စကားေျပာေကာင္းတာ
ေလာက္နဲ ့ မျပီးပါဘူး။ ဝိနည္း၊ သုတၱန္၊ အဘိ၊မၼာသေဘာတရားေတြကုိ အေျခခံက်က်သင္ယူတတ္ေျမာက္နား
လည္ထားသင့္တယ္။ အရင္ေခတ္ကေတာ့ စာေမးပြဲဦးစားမေပးဘဲ တကယ္သိေအာင္၊ တတ္ေျမာက္ေအာင္ သင္ခ့ဲၾကတယ္။ စာေမးပြဲေအာင္လက္မွတ္ျပစရာမရွိဘဲ က်မ္းျပဳသြားတ့ဲ ေရွးဆရာေတာ္ၾကီးေတြရ့ဲစာေတြပဲ ၾကည့္ပါ။

အခုေခတ္ကေတာ့ စာေမးပြဲေခတ္ျဖစ္ေနတယ္။ တတ္တာ၊ မတတ္တာမသိဘူး၊ စာေမးပြဲေအာင္ေအာင္ ၾကဳိးစားလာၾကတယ္။ အဲဒီေတာ့ ရုိးရုိးသားသားနဲ ့စာေမးပြဲေအာင္သူေတြက စာေမးပြဲလည္းေအာင္္ တကယ္လည္း စာတတ္သူေတြျဖစ္လာတယ္။ ခုိးေျဖ၊ ခုိးကူးသူေတြကေတာ့ စာေမးပြဲကုိ အဆင့္ျမင့္ျမင့္ေအာင္ေပမယ့္ အရည္အခ်င္းဆင္းရဲနိမ့္က်သူေတြ ျဖစ္လာတယ္။

"ဂုဏ္ရွိသူကုိမွ လူျမင္တယ္"စကားအရွိသားပဲ--။ ဘြဲ ့ထူးဂုဏ္ထူးေတြဆုိတာ အဲဒါကုိ အထင္ၾကီးသူေတြအတြက္ ဆြဲေဆာင္မႈတမ်ဳိးျဖစ္တယ္။ အမရပူရ၊ မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္ဟာ စာေမးပြဲေတြ မေအာင္လည္း သူ ့အရည္အ
ခ်င္းကုိ သူယုံျပီးသားပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဂုဏ္ရွိမွအလုပ္ျဖစ္မယ္ဆုိတာျမင္လုိ ့ စာေမးပြဲဆုိင္ရာဂုဏ္ေတြ ရေအာင္ၾကဳိးစားခ့ဲတယ္။

ဒီကေန ့မွာ အခ်ဳိ ့တရားေဟာဆရာေတြ စာေတြနားလည္တယ္၊ စာေမးပြဲဂုဏ္မရွိဘူး။ဂုဏ္မရွိလုိ ့
မတြင္က်ယ္ျဖစ္ၾကတယ္။ အဲဒီဆရာေတြ သံဃမဟာနာယကေျပာသလုိ ဓမၼာစရိယတမ်ဳိးမ်ဳိးေအာင္ဖုိ ့လုိတယ္။ (မေအာင္ရင္ ကုိယ့္ေက်ာင္းကုိယ္ေဟာေပါ့။ နယ္လွည့္ခြင့္ေတာ့မရဘူးေပါ့ေလ။)

ငယ္စဥ္ကတည္းက သာမေဏဝတ္၊ ရဟန္းျပဳခဲ့ေပမယ့္ ဗုဒၶစာေပမသင္ဘဲ တုိင္းရင္းေဆးကုနည္းကုိသာ သဲၾကီးမဲၾကီးလုိက္စားခ့ဲတ့ဲဘုန္းေတာ္ၾကီးတပါး သက္ေတာ္ ၇ဝ ေလာက္မွာ စစ္အစုိးရကပ္တ့ဲ "အဂၢမဟာပ႑ိတ" ဘြဲ ့ရတယ္။ အဲဒီအဂၢမဟာပ႑ိတပုဂၢဳိလ္ၾကီးကလည္း တရားေဟာရင္ "သရဏဂုံသာတည္ရင္ တရားအားမထုတ္ဘဲ မဂ္ဖုိလ္ရႏုိင္တယ္"  
အမွားကုိေဟာေနတာပဲ။ (နယ္လွည့္ဓမၼကထိကမ်ား ဓမၼာစရိယေအာင္ရမယ္သတ္မွတ္တ့ဲ မဟနအဖြဲ ့အေနနဲ ့ တရားအမွားေတြေဟာတ့ဲ အဂၢမဟာပ႑ိတ၊ ဓမၼကထိကဗဟုဇနဟိတစတ့ဲ ဘြဲ ့ရပုဂၢဳိလ္ေတြ
ကုိလည္း ျပန္လည္စစ္ေဆးျခင္း၊ သတိေပးျခင္း၊ ပညာေပးျခင္းစတာေတြကုိ လုပ္သင့္တာေပါ့။)

အခ်ဳိ ့တရားေဟာဆရာေတြ ေလာကီအတန္းေက်ာင္းဆုိင္ရာ ဘီေအ၊ ဘီအက္(စီ) ဘြဲ ့ေတြ ရၾကတယ္။ ဗုဒၶစာေပကုိ ေကာင္းေကာင္းမေလ့လာဘဲ တရားေဟာၾကတယ္။ အားနည္းခ်က္ေတြ ရွိတယ္။ ရဟန္းပညာရွိ၊ လူပညာရွိေတြရ့ဲ ႏွစ္သက္မႈကုိ မရရွိၾကဘူး။

အေမရိကားမွာ ရူပေဗဒနဲ ့ေဒါက္တာဘြဲ ့ရသူတဦး၊ ဓာတုေဗဒနဲ ့ေဒါက္တာဘြဲ ့ရသူတဦး တုိ ့ကုိ ေတြ ့ဖူးတယ္။
 ႏွစ္ဦးလုံးက ျမန္မာလူမ်ဳိး၊ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြခ်ည္းပဲ။ သူတုိ ့က ဗုဒၶဘာသာနဲ ့မဆုိင္တ့ဲ ပညာရပ္ေတြနဲ ့
 ေဒါက္တာဘဲြ ့ရရုံေလာက္နဲ ့ ဗုဒၶဘာသာတရားေတြကုိ နားလည္တယ္လုိ ့ ထင္ေနၾကတယ္။ တဦးကဆုိ
"သမထက်င့္ရင္ နိဗၺာန္ေရာက္တယ္"ေျပာေနလုိ ့ ျပင္ေပးတာ-- အၾကီးအက်ယ္စိတ္ဆုိးသြားတယ္။

 ေလာကီဘြဲ ့ရတရားေဟာရဟန္းေတာ္တပါးဆုိရင္ "ဝင္ေလ-ထြက္ေလမွတ္ခ်က္တုိင္းမွာ ဓမၼကၡႏၶာေပါင္း ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ျဖစ္တယ္" ဆုိျပီး နယ္တင္မက ကမၻာပါပတ္ျပီးေဟာေနတာပဲ--။
အဲဒီလုိေလာကီဘြဲ ့ရေတြ ဗုဒၶသာသနာထဲေရာက္လာရင္၊ တရားေဟာဝါသနာလည္းရွိမယ္ဆုိရင္ အတုိင္းအတာ တခုအထိေတာ့ ပရိယတၱိစာေပကုိ ေပါက္ေျမာက္ေအာင္သင္ရေပလိမ့္မယ္။

လန္ဒန္၊ တိသရဏဝိဟာရေျမာင္းျမဆရာေတာ္ၾကီးၾသဝါဒတခုမွာ "ေလာကေရးလည္းမညံ့ေစနဲ ့။ သာသနာေရးလည္း မခၽြတ္ယြင္းေစနဲ ့" ဆုိတာကုိ မွ်ေဝခ်င္တယ္။ ကမၻာလွည့္၊နယ္လွည့္ၾကမယ္ ့ တရားေဟာဆရာေတြဟာ ေလာကေရးျဖစ္တ့ဲ ဘြဲ ့ဂုဏ္လည္း ပုိင္ဆုိင္ၾကပါေစ။ ျမတ္ဗုဒၶအဆုံးအမအစစ္အမွန္ကုိလည္း မခၽြတ္ယြင္းေအာင္ ေဟာေျပာႏုိင္ၾကပါေစ။

အမရဒီပ
၃-၂၁-၂ဝ၁၂

ရည္ညႊန္း။ 

 http://burmese.dvb.no/archives/22920
 http://burmese.dvb.no/archives/22917

Thursday, February 9, 2012

နိဗၺာန္ေရာက္မွ ေအးလိမ့္ေသာ္

အခုတေလာေရဒီယုိသတင္းနားေထာင္လွ်င္ ဗုဒၶဘာသာရဟန္းေတာ္မ်ားေလာကမျငိမ္မသက္ျဖစ္ေၾကာင္းေဖာ္ျပခံေနရေသာ ေနရာ ၂ ေနရာရွိေနေၾကာင္း သတိျပဳမိပါသည္။
ပထမေနရာမွာ တိဗက္ဗုဒၶဘာသာထြန္းကားရာ တိဗက္ေျမ ျဖစ္၏။ တိဗက္ဗုဒၶဘာသာဘုန္းေတာ္ၾကီးမ်ားသည္ ကြန္ျမဴနစ္တရုတ္အစုိးရ၏အုပ္ခ်ဳပ္မႈကုိ ဆန္ ့က်င္
ေၾကာင္း ေဖာ္ျပသည္ ့အေနျဖင့္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ မီးရႈိ ့သတ္ေသေနၾက၏။
ဘုန္းေတာ္ၾကီးမ်ားသည္ တပါးျပီးတပါး ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ မီးရႈိ ့ဆႏၵျပေနၾက၏။
ထုိ ့ေၾကာင္ ့ တိဗက္ေျမ၏ ဗုဒၶသာသနာ့ဝန္ထမ္းဘုန္းေတာ္ၾကီးမ်ားအေျခအေနသည္ တည္ျငိမ္ေအးခ်မ္းမႈမရွိေၾကာင္း ေဖာ္ျပေနပါ၏။

ဒုတိယေနရာမွာ ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာထြန္းကားရာ ျမန္မာႏုိင္ငံျဖစ္၏။
ဓမၼကထိကရဟန္းေတာ္မ်ားကုိ တရားေဟာေျပာခြင့္ပိတ္ျခင္း၊ ေက်ာင္းတုိက္မွ
ထြက္ခြါေစျခင္း၊ေက်ာင္းတုိက္မ်ားကုိခ်ိပ္ပိတ္ျခင္း၊ ေအာက္ေျခအဖြဲ ့အစည္းမ်ားက
ေနထုိင္ခြင့္ျပဳထားႏွင့္ျပီးေသာေရႊဝါေရာင္မဂၢင္ေက်ာင္းတုိက္အပါအဝင္ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း
မ်ားကုိ အထက္အဖြဲ ့အစည္းမ်ားက ပယ္ဖ်က္ကာ ျပန္လည္ခ်ိပ္ပိတ္ျခင္း၊ ေက်ာင္းေနရဟန္းေတာ္
မ်ားသည္ သူတုိ ့ေနထုိင္ရာေက်ာင္းတုိက္မွထြက္ခြါေပးရျပီးအျခားေက်ာင္းမွာ
မွီခုိေနရျခင္း၊ သံဃာ့မဟာနာယကဥကၠ႒ဆရာေတာ္ၾကီးကတရားေဟာခြင့္ျပဳေၾကာင္း စာထုတ္ျပန္ေသာ္လည္း သက္ဆုိင္ရာအာဏာပုိင္တုိ ့က ယင္းစာတရားမဝင္ဟု
ဆုိျခင္း၊ ယခုေနာက္ဆုံး သတင္းမွာ ေရႊဝါေရာင္အရွင္ဂမၻီရကုိ ေခတၱေနထုိင္ရာ လယ္တီဝိပႆနာစံေက်ာင္းမွ ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္သြားျခင္းတုိ ့ကုိ သတင္းမ်ားကေဖာ္ျပ
ေန၏။ ျမန္မာေထရဝါဒဗုဒၶသာသနာသည္လည္း တိဗက္ေဒသက့ဲသုိ ့ပင္ တည္ျငိမ္မႈကင္းေနေသးေၾကာင္း ေဖာ္ျပေနပါ၏။

အမရဒီပ
၂-၉-၂ဝ၁၂